کونگ*فو توآ یک هنر رزمی ایرانی و یکی از سبک*های ورزش کونگ*فو است که بر بدن و روان سالم*تر تاکید می*کند.[۱] این ورزش با بهره*گیری از تجربهٔ استاد پروفسور ابراهیم میرزایی در زمینه*های رشته*های مختلف رزمی و جنگ*های چریکی، در سال ۱۳۵۱ بنیان*گزاری پس از گذراندن مراحل آزمایش در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) فعالیت رسمی خود را با تاسیس دانشکده انشاء تن و روان در سال ۱۳۵۲ آغاز نموده است.[۲]

کونگ*فو توآ دارای هفت مایگاه (بخش) است که به غیر از مایگاه اول که به حرکات فیزیکی و فعالیت*های بدنی می*پردازد، بقیه به جنبه*های علمی، عرفانی و پزشکی در خصوص تن و روان اشاره دارد.[۳]

اصول اساسی کونگ*فو توآ توسط ابراهیم میرزایی در کتابی به عنوان کاراته و ذن انتشار یافته است.

هم*اکنون هزاران کونگ*فو توآکار در ایران و چندین کشور از جمله آمریکا، کانادا، هلند، ترکیه، آذربایجان، سوریه، لبنان، پاکستان، افغانستان، سوئد و بلژیک فعالیت می*نمایند.[۴]

پیشینه

یکی از مطالب آموزشی کونگ*فو، زیر نظر ابراهیم میرزایی؛ چاپ شده در مجله دختران و پسرانابراهیم میرزایی پس از گذرندان دوره*های مختلف رزمی در رشته*هایی همچون کونگ*فو، کاراته، تکواندو و دوره*های سخت تکاوری نزد مربیان بزرگ انگلیسی، ژاپنی، کره*ای و آمریکایی در کشورهای مختلف و همچنین کسب درجاتی همچون دان ۷ افتخاری کاراته، دان 4 تکواندو و مدرک دکترای تن و روان تا سال ۱۳۴۹؛ نگارش کتابی با عنوان کاراته و ذن را آغاز کرد که در سال ۱۳۵۱ انتشار یافت. سَبْک جدیدی از کونگ*فو به نام "توآ" که در این کتاب به آن پرداخته شده، از همان سال مراحل آزمایش خود را در باشگاه سرباز (پهلوی سابق) گذراند و در نهایت در سال ۱۳۵۲ با تاسیس دانشکده تن و روان فعالیت رسمی خود را آغاز نمود.[۵][۶][۷]

از آن*جایی که کونگ*فو توآ با فیزیک بدنی جوانان ایران در آن دوره تناسب خاصی داشت، همراهان این ورزش توانستند موفقیت*های چشمگیری در مقایسه با ورزش*های رزمی دیگر در ایران کسب کنند. این امر موجب شد تا در کمتر از ۵ سال جمعیت زیادی به سوی این ورزش جذب شوند.[۸] اما در سال ۱۳۵۶ در پی اختلاف بین ابراهیم میرزایی و شاهپور غلامرضا (مسئول ورزش وقت)، دانشکده انشاء تن و روان تعطیل شد و جمعیت همراهان کونگ*فو توآ در پارک*ها، سالن*های کوچک خصوصی و سوله*های اجاره*ای به فعالیت خود ادامه دادند.[۹]

[ویرایش] پس از انقلاب اسلامی
بلافاصله پس از پیروزی انقلاب اسلامی و سرنگونی رژیم پهلوی تقریباً تمام سالن*های ورزشی باشگاه تاج تحت مدیریت و حفاظت همراهان کونگ فوتوآ قرار گرفت و فعالیت ورزشی با دیگر آغاز شد و کونگ*فو توآ حدود ۲ سال موفقیت*های چشمگیری را کسب نمود.[۱۰] در سال ۱۳۶۰ به سبب فعالیت*های سیاسی ابراهیم میرزایی بار دیگر فعالیت باشگاه*های کونگ*فو توآ ممنوع شد و تا سال ۱۳۷۰ همراهان این ورزش به صورت مخفیانه به معرفی و آموزش این ورزش می*پرداختند. در سال ۱۳۷۰ با پیگیری*های مستمر همراهان این فعالیت کونگ فوتوآ با عنوان "انجمن کونگ*فو توآ" به*طور رسمی زیر نظر فدراسیون کاراته آغاز شد. در اواخر سال ۱۳۷۱ فدراسیون کونگ فو، ووشو و رزم آوران تشکیل شد و در سال ۱۳۷۸ به*نام فدراسیون ورزشهای رزمی تغییر نام یافت. در سال ۱۳۷۹ تحت عنوان کمیته مستقل کونگ فوتوآ فعالیت نمود و مجدداً در سال ۱۳۸۱ در زمره سبک*های فدراسیون ورزشهای رزمی درآمد.[۱۱][۱۲]


لباس

گزارش چاپ شده از روند استقبال از کونگ*فوتوآ در ایران در مجله دنیای ورزش، سال ۱۳۵۳در اصل لباس کونگ*فو توآ، تفاوت ساختاری خاصی با لباس کونگ*فو ندارد ولی در مجموع لباسی که دراین هنر به*کار می*رود از شرایط خاصی برخوردار است. از استحکام و دوام زیادی برخوردار بوده و تامین کننده میدان حرکتی دست، پا وتنه می*باشد.

پیراهن ساده ومعمولی که تمام قسمت*های بدن را می پوشاندواز هدر رفتن انرژی بدن جلوگیری می*کند، معمولاً از جنس نخی و الیاف طبیعی است تا عرق بدن را جذب کند. کمرشلوار کونگ*فو چنان طراحی شده که مهره*های قوس کمری ستون مهره را محافظت می*کند (درهنگام وارد شدن نیرو و فشارهای زیاد از لغزیدن مهره*ها به روی هم وآسیب دیده گی آنها جلوگیری می*کند) ودرقسمت مچ پا نیز شلوار کونگ*فو عضلات و زردپی*های مچ پا رامحکم نگه می*دارد واز آسیب دیدگی آنها جلوگیری می*کند.




[ویرایش] رنگ لباس
لباس کونگ*فو سیاه رنگ می*باشد.

از نظر علمی رنگ سیاه انرژی را در خود جذب کرده و ازهدررفتن انرژی جلوگیری می*کند. درکونگ*فو سیاهی رنگ مقدسی می*باشد؛ بدین منظور که رنگ سیاه درمقابل رنگ*های دیگر مقاومت می*کند ونفوذ هرگونه رنگ درآن بی*اثر است. از نظر علمی رنگ سیاه نمی گذارد انرژی بدن که در اثر سوخت وساز تولید می*شود از دست برود و آن را در خود نگه می*دارد واز پیری زودرس و خستگی و کوفتگی عضلات جلوگیری می*کند.[۱۴]




[ویرایش] شال*بند
[ویرایش] شالبند سفید
اولین شال کونگ فو توآ شال سفید به نشانه آمادگی و ورود به معبد انشاء برای خودسازی؛

[ویرایش] شالبند سبز
دومین شال کونگ فو توآ شال سبز یا روییدن در فضای فیزیکی؛

[ویرایش] شالبند قهوه*ای
سومین شال کونگ فو توآ شال قهوه ای یعنی سوختن در ورای نیروهای فیزیکی و رویایی در میدان*های مبارزه؛

[ویرایش] شالبند مشکی
چهارمین شال کونگ فو توآ شال مشکی یعنی عبور از مرز تاریکی*ها و ابداع و تکامل تکنیک*های کونگ فو توآ.[۱۵]




[ویرایش] خط*ها
[ویرایش] خط یک ( آناتوآ )
آناتوآ با 515 تکنیک، ترکیب و عکس*العمل*سازی و خاصیت*های موجی بر اسرار هندسی و خلاف حرکت بدنی در مسیر عالم ذرات است.

[ویرایش] خط دو ( آتادو )
آتادو با 317 تکنیک، ترکیب و عکس*العمل*سازی و خاصیت*های خلاف موجی به منظور برگردان عالم ذرات و اندیشه حیات است.

[ویرایش] خط سه ( سوتو )
به معنای مرز دانایی و خروج از دایره خام عقلی و انهدام ترس از زندگی به معنای تو و من و طبیعت مربوط به من و توست.

[ویرایش] خط چهار ( سامسامائه )
سامسامائه اوج قدرت فیزیکی تن در محور هندسی با 4179 تکنیک، ترکیب و عکس*العمل*سازی با رسیدگی تن و روان می*باشد.

[ویرایش] خط پنج ( مایانا )
به معنای انهدام اختلالات و نابود کردن ناهنجاری*ها و مبارزهٔ انسان در مرز آشکار و پنهان به درک اندیشه هاست.

[ویرایش] خط شش ( کوانه و وست مایانا )
به معنای صفوف نامناسب انسانی، ناهنجاری*های روانی، عدم آشنایی بر پزشکی و ترسان از ورود به جهان تفکر آمیز و فلسفه*گرایی و مجبور کردن انسان به درک آشکار عالم پنهانی که این نیرو تکی بر هدف مایگاه توآ سروده دانایی است.

[ویرایش] خط هفت ( وای ما با تو یا پنجهٔ مرگ )
این معنا در کونگ*فو توآ از هفت مایگاه نیایش به سازندگان اندیشه و داوری انسان*ها به شناخت و بررسی*ها و ایجاد انسان به بینش*ها و دانش*ها و ترکیب هاست؛ با 3301 تکنیک، ترکیب و عکس*العمل*سازی. پنجهٔ مرگ ساختهٔ پروفسور ابراهیم میرزایی، اوج خشونت انسان و فریاد و طغیان انسان بر ستمگری*هاست.[۱۶]

[ویرایش] مراسم خون
مراسم خون نام مراسم ویژه*ای در کونگ*فو توآ می*باشد که طی آن همراهان شایسته، خون خود را به پاس احترام به خون شهیدان راه حق و تداوم بخشیدن به آن روی اوتایمی می*ریزند. توآکاران معتقدند اگر کسی برای اوتایمی معبدش خون دهد، برای وطنش جان خواهد داد.[۱۷]

[ویرایش] آرم کونگ*فو توآ
هلال قرمز بالای مُشت نشان دهنده فلسفه خون کونگ*فو یعنی مبارزه تا آخرین قطره خون در راه آزادی انسان*ها می*باشد.
مشت در میان دایرهٔ سیاه، نشان دهندهٔ قیام از دل تاریکی*ها و پلیدی*هاو همهٔ آن*چه که انسان امروز از خود بیگانه کرده ودر بند کشیده است. همچنین مشت نشانه تجاوز نمی*باشد، بلکه حالت دفاعی دارد که از شکل آن نیز مشخص است.
هلال سفید زیر مشت نشان دهندهٔ نژاد سفید ایرانی است.
کرهٔ جهان زیر مشت و نقشهٔ ایران در وسط کره به*عنوان پایگاه کونگ*فو توآ در جهان مشخص شده است.
این آرم روی سینه طرف چپ قرار می*گیرد که مشت نماد حفاظت از قلبی است که طپش آن صدای فکر همراه است.[۱۸][۱۹]

موضوعات مشابه: