[براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد براي عضويت در سايت اينجا کليک کنيد]
  • و در صورتي که شما عضو سايت هستيد و لينكها مخفي هستند
    براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد]

    ● آزمایشگاه طبیعی
    پرتو کیهانی برای فیزیکدانانی که ساختمان ماده را مطالعه می نمایند، یک آزمایشگاه طبیعی استثنایی محسوب می شود. جریان تشعشع کیهانی که در جهان نفوذ می کند، ممکن است حاوی ذراتی با چنان انرژی باشد که حتی پرقدرتترین شتاب دهنده ها قادر به ایجاد آن نیستند. ولی این آزمایشگاه دارای دو نقیصه مهمی است. برای پیدا نمودن ذراتی که دارای ویژگیهای نادری می باشند، احتمالا باید دهها سال صبر کنیم. ما پیشاپیش نمی دانیم که چه موقع ذره مورد مطالعه دقیقا در همان نقطه ای از جهان که دستگاههای ثبت کننده نصب شده اند، آشکار می گردد.


    فیزیکدانان با جذب کردن این ذرات بوسیله صفحه هایی که با لایه ضخیمی از امولسیون هسته ای که در مناطق کوهستانی قرار داده می شوند، شرایط این برسی را مساعد می نمایند. پرتوهای کیهانی با گذشتن از این صفحات ، از خود اثری بر جای می گذراند. هنوز نمی توان در این باره اظهار نظر قطعی کرد، زیرا این تجربه در دراز مدت انجام نشده و به علاوه حتی قله های مرتفع ترین کوهها ، فضای خارج محسوب نمی شوند. تمام ذرات نمی توانند از جو زمین عبور کنند. امروزه دانشمندان واقعا می توانند دستگاه های اندازه گیری خود ، یعنی هواپیماها ، بالنها و وسایل مختلف اکتشاف فضا ، را تا ارتفاعات زیادی بالا ببرند. ولی هواپیما و بالن فقط برای برسی کوتاه مدت قابل استفاده هستند و وسایل اکتشاف فضا نیز در همین اواخر مورد استفاده قرار گرفتند. این وسایل ممکن است در مطالعه پرتوهای کیهانی یک انقلاب واقعی را پدید آورند. آنها آزمایشگاهی را در اختیار پژوهشگران قرار داده اند که در آن ثبت پرتوهای کیهانی برای میلیونها سال ادامه یافت. این آزمایشگاه کره ماه است.

    مسیرهای طولانی ماه
    سطح کره ماه بواسطه نداشتن جو ، همواره بوسیله ذرات موجود در پرتوهای کیهانی بمباران می شود، صخره های ماه اثرات برخوردها را حفظ می نمایند. در حال حاضر مطالعه این اثرات ادامه دارد. گزارشهای اولیه درباره این مسئله ، بسیار جالب است. دانشمندان هندی دی و لال (D. LaD) وان. بهادری (N. Bhaudri) پس از آنکه اعمال خاصی را بر روی صخره های آورده شده از ماه انجام دادند، مسیرهای طولانی برخی از این ذرات را در بلورهای ماده ماه کشف نمودند، طول یکی از این مسیرها ۱۸ میکرون است. در قیاس با این مورد ، طول ذراتی که در اثر شکافت هسته اورانیم حاصل می گردد. همچنین یک اختر شناس آمریکایی بنام بی. پرایس (B. Price) در ضمن مطالعه صخره های ماه مسیری را که ۵۰ برابر طولانیتر بود، کشف نمود.

    تک قطبی اسرار آمیز دیراک
    بارهای الکتریکی مثبت و منفی می توانند مستقل از یکدیگر وجود داشته باشند. در طبیعت الکترون ، پوزیترون ، پروتون و ضد پروتون وجود دارد. در عین حال ، بارهای مغناطیسی ، یعنی قطبهای شمال و جنوب ، بستگی جدایی ناپذیری با یکدیگر دارند و بشر هنوز نتوانسته است که تک قطب و با ضد تک قطب را ایجاد کند و یا وجود آنها را تجربه نماید. طبق محاسبات دیراک ، بار مغناطیسی تک قطب ۷۰ برابر قویتر از بار الکتریکی الکترون است.
    مفهوم این مطلب آن است که تک قطب می تواند حتی در میدان مغناطیسی بسیار ضعیف انرژی عظیمی کسب کند. بنابراین با بدست آوردن تک قطبی و به کمک وسیله ای تقریبا ابتدایی می توانیم شتاب دهنده های بسیار پرقدرتی ایجاد کنیم. به علاوه اگر اثبات وجود تک قطبی امکان پذیر باشد، حل مسائل بسیاری در فرضیه منشا پرتوهای کیهانی و بویژه توزیع انرژیهای عظیم برخی از ذرات کیهانی میسر می گردد. دیراک همچنین پیش بینی نمود که تک قطب ها باید دارای جرم قابل توجهی باشند و برهمکنش آنها با یکدیگر چند هزار برابر شدیدتر از بارهای الکتریکی بنیادی است.


    بنابراین بدست آوردن تک قطب و ضد تک قطب بسیار دشوار تر از ایجاد یک ذره بنیادی است، ولی از سوی دیگر احتمال نابودی هر دو آنها بسیار کم است. با توجه به این واقعیت ، تک قطبیها می توانند لایه های توپخانه ای اتم باشند که برای بمباران ذرات بنیادی مختلف بکار می روند. این لایه ها می توانند برای آنکه انرژی عظیمی بدست آورند و برای آنکه بیشتر مورد استفاده قرار گیرند، شتاب داده شوند. این تفکرات برای بسیاری از فیزیکدانانی که در پی یافتن تک قطبی هستند، مجذوب کننده است، ولی هنوز پیشرفتی در این زمینه نشده است.