ADSL چيست؟

اين کلمه مخفف عبارت خط اشتراک ديجيتال نامتقارن است که بنا به تعريف، فن آوری ارتباطی پيشرفته ای با پهنای باند وسيع می باشد که برای استفاده در تلفنهای معمولی ساخته شده است. اين فن آوری قادر است اطلاعات را در طول خطوط معمولی تلفن، با سرعتی معادل 140 برابر سريعترين مودم آنالوگ موجود در بازار انتقال دهد.




مزيت ADSL چيست؟


در کنار سرعت بسيار بالای آن، مودمهای ADSL مزيتهای بسياری نسبت به مودمهای آنالوگ دارند. برخلاف مودمهای آنالوگ که نيازمند شماره گيری (اتصالات dial-up) می باشند؛ ارتباطات ADSL هميشه برقرار است. اين بدين معناست که ديگر نه به شماره گيری و قطع و وصل شدن نيازی هست؛ و نه به انتظار کشيدن برای اتصال به اينترنت؛ در واقع، ارتباط شما دائمی است. مزيت ديگر آن قابليت استفاده از تلفن، حتی در لحظه کار با اينترنت می باشد. به اين ترتيب، ديگر نيازی نيست که شما از بين اين دو، يکی را انتخاب کنيد.




سرعت آن چقدر است؟


سرعت اينگونه ارتباط بستگی به سطح خدماتی دارد که ISP شما فراهم می آورد. يک مودم ADSL می تواند اطلاعات را با سرعتی بين 256 کيلوبيت در ثانيه تا 8 مگابيت در ثانيه پايين گذاری کند. نمونه استانداردی از اين مودم بنام G.lite با سرعت پايين گذاری 1.5Mbps بزودی وارد بازار خواهد شد. اين سرعت بيش از 25 برابر سرعت يک مودم 56.6Kbps می باشد.




چگونه با وجود استفاده همزمان تلفن و اينترنت از خط تلفن، سرعت آن بالاتر است؟

مودمهای آنالوگ علائم خود را از طريق شبکه تلفن عمومی ارسال می کنند، درست همانگونه که تلفنهای معمولی علائم خود را می فرستند. اما مودمهای ADSL علائم خود را همچون يک کوله پشتی بر دوش علائم صوتی قرار می دهند. در هنگام ورود به مرکز مخابرات، اين خط تلفن به دو قسمت تقسيم می شود. تماسهای صوتی به شبکه تلفن عمومی و علائم اطلاعاتی به سوی اينترنت فرستاده می شوند.



آيا واقعا سرعت آن 56K است ويا مانند مودمهای معمولی ظاهرا 56K می باشد؟!

هنگام کار کردن با ADSL، محدوديتهای سرعت بيشتر بعلت عملکرد خادم اينترنتی که شما می خواهيد با آن ارتباط برقرار سازيد و ميزان عبور و مرور بر روی اين شاهراه بوجود می آيد. اينترنت شبکه ای متشکل از مجموعه ای از رايانه ها می باشد که هريک اطلاعات خود را با روشی متفاوت و از طريق رايانه هايی با سرعتهای متفاوت رد و بدل می کنند. بنابراين، سرعتی که شما بوسيله يک مودم ADSL اطلاعات را دريافت می کنيد؛ تحت اين عوامل تغيير می کند.



طرز کار ADSL چگونه است؟


ADSL از راه تقسيم خط تلفن به دو دامنه فرکانسی کار خود را انجام می دهد. فرکانسهای زير 4Khz برای ارسال صدا کنار گذاشته می شوند؛ و فرکانسهای بالای آن نيز برای انتقال اطلاعات بکار می روند. از اين طريق استفاده همزمان از اينترنت و تلفن ميسر می شود. چنين روشی را نامتقارن می نامند و دليل آنهم اينست که برای دريافت اطلاعات، پهنای باند بيشتری نسبت به ارسال آن بکارگرفته می شود. سرعت پايين گذاری همانگونه که قبلا گفته شد؛ از 256 کيلوبيت تا 8 مگابيت در ثانيه متغيير است، و سرعت بالاگذاری نيز بين 16 تا 640 کيلوبيت در ثانيه خواهد بود. اين خصوصيت بسيار سودمند است؛ چرا که اکثر کاربران اينترنت بيشتر اطلاعات را دريافت می کنند تا ارسال
.



آيا اين فن آوری با رايانه معمولی نيز سازگار است؟


پاسخ مثبت است و اين نکته قابل ذکر است که هر چه رايانه جديدتر باشد؛ عملکرد آن نيز بهتر خواهد بود. دو نوع مودم ADSL وجود دارند: داخلی و خارجی (Internal, External). مودمهای داخلی کارتهايی هستند که در درون يک شيار PCI درون رايانه شما نصب می گردند. مودمهای خارجی از طريق يک درگاه USB به رايانه و يا شبکه شما متصل می گردند. در صورت اتصال شما به يک شبکه LAN، اين شبکه دارای همکنشگری است که از طريق آن به مودم خارجی وصل می شود.
[براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد براي عضويت در سايت اينجا کليک کنيد]
  • و در صورتي که شما عضو سايت هستيد و لينكها مخفي هستند
    براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد]




    هزينه خريد اين مودم چقدر است؟


    هزينه آن بستگی به شرکت خدمات رسان ADSL و قيمت خود مودم دارد. بسياری از شرکتهای اينترنتی، مودم را بعنوان بخشی از خدمات خود به کاربر می دهند. در حال حاضر، ممکن است که شما قادر به خريد يک مودم ADSL نباشيد؛ ولی در آينده می توانيد يکی از آنها را به عنوان بخشی از سخت افزار سيستم خود خريداری نمايید



    تاثير ADSL بر ارتباط تلفنی تا چه حد است؟


    در بيشتر مواقع، ADSL تداخلی با ارتباطات تلفنی ايجاد نمی کند و بالعکس. تنها در بعضی مواقع، هنگامی که از يک سيم تلفن برای اين دو استفاده می کنيد؛ ممکن است که به نصب يک ******************** ساده بين دوشاخه و پريز تلفن نياز باشد.




    نيازی به تغيير آدرس الکترونيکی (email) می باشد؟


    اين بستگی به اين دارد که شرکت اينترنتی ارائه دهنده خدمات email به شما، خدمات ADSL را نيز ارائه می دهد يا خير. سايتهای اينترنتی که بر اساس شبکه بوجود آمده اند؛ همچون: Netscape و يا Hotmail با تغييرات ADSL تحت تاثير قرار نخواهند گرفت
    .[براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد براي عضويت در سايت اينجا کليک کنيد]
  • و در صورتي که شما عضو سايت هستيد و لينكها مخفي هستند
    براي ديدن لينکها و تصاوير بايد عضو سايت و يا كاربر-VIP باشيد]




    تفاوت بين انواع مختلف ADSL به چه صورتی است؟


    G.lite يا ADSL Lite يک استاندارد مخابراتی بين المللی است. اين فن آوری سرعت پايين گذاری را تا 1.5Mpbs و سرعت بالاگذاری را تا 384Kbps افزايش می دهد. ADSL سريع السير بسيار سريعتر از اين گونه عمل می کند سرعت پايين گذاری را تا 8Mbps افزايش می دهد؛ اما مشکل آن اينست که بسيار پرهزينه و مشکل ساز است. نصب آن به حضور متخصصان و کارگذاری يک جداساز بر روی خط تلفن بمنظور جداسازی تماسهای صدا-نمابر از اطلاعات در حال انتقال نياز دارد.



    تفاوت بين ADSL و مودمهای کابلی چيست؟


    ADSL ارتباطی دائمی و پرسرعت را بر روی يک سيم معمولی تلفن بوجود می آورد؛ در حاليکه، مودمهای کابلی ارتباط دائمی و پرسرعت خود را بر روی يک خط تلويزيون کابلی تقسيم شده (shared) ارائه می دهند. با وجود اينکه مودمهای کابلی دارای قابليت پايين گذاری و پهنای باند بسيار بالاتری هستند؛ ولی بدليل اينکه اين پهنای باند بين تمام کاربران تقسيم شده است و امکان اتصال همزمان تمام کاربران به شبکه وجود دارد؛ چنين سرعتی مطمئنا افت و خيز خواهد داشت. سرعت بالا گذاری مودمهای کابلی در بيشتر مواقع، کمتر از ADSL است، که اين يا بدليل اينست که کابل مذکور، خود، کم سرعت تر است و يا افراد بسيار زيادی در يک همسايگی در حال تلاش برای ارسال و دريافت اطلاعات خود می باشند. تفاوت عمده بين ADSL و مودم کابلی در تعداد خطوط مهيا شده برای هر کدام از آنهاست. امروزه، بيش از 12 ميليون خانه يافت نمی شوند که از خدمات ارتباط دو طرفه کابلی برخوردار باشند؛ و با اينکه اين رقم در حال افزايش است؛ ولی با رقم دارندگان خطوط تلفنی معمولی قابل رقابت نيست. تنها حدود 20 درصد از خانه ها در حال حاضر قابليت نصب خدمات کابلی را دارند که در مقايسه با 50 تا 60 درصد قابليت استفاده از ADSL ميزان ناچيزی است. علاوه بر آن، بسياری از شبکه های کابلی قادر به ارائه کانال بازگشت نيستند؛ در نتيجه، چنين شبکه هايی قبل از ارائه خدمات اينترنتی با باند عريض، نيازمند ارتقاء جدی و همه جانبه در سيستم خود می باشند.



  • موضوعات مشابه: